szpinak

szpinak


 

  • zbieraj: całe rośliny, wyciągając je z korzeniami. Odcinanie pojedynczych liści szpinaku sprawia, że roślina ta słabnie i w efekcie zaczyna produkować kwiaty. Szpinak możemy siać (najlepiej rzutowo) od marca do drugiej połowy maja i od drugiej połowy sierpnia do końca września. Jest rośliną dnia krótkiego, dlatego uprawiany latem nie produkuje liści, a kwiaty. Dlatego najlepiej czuje się w miejscach zacienionych i wilgotnych. Jeżeli wysiejemy dużo szpinaku w jednym miejscu, to po prostu go pikujemy i przesadzamy na inne miejsce. Zbieramy go na bieżąco, a tym samym robimy więcej miejsca dla następnych, większych roślin. Szpinak jest idealną rośliną do wysiewania między dużymi roślinami psiankowatymi (pomidory, bakłażany, papryka, ale też bób) czy jako uzupełnianie pustych miejsc na grządkach.

 

  • smakuj: świeżych liści, ponieważ to w nich jest najwięcej smaku. Szpinak poddany obróbce termicznej traci wiele witamin, dlatego wykorzystuje się do tego duże, mięsiste, często łykowate okazy. Liście warzyw, nać czy chwasty i ogólnie zieleninę można przyrządzać “à la szpinak”. To znaczy, że twardsze, bardziej łykowate liście myjemy, kroimy, blanszujemy i podsmażamy na tłuszczu z dodatkiem cebuli i czosnku. W ten sposób powstaje zielona papka, której za pomocą przypraw i dodatków, nadajemy konkretny smak. Takiego szpinaku używa się jako dodatku do dań głównych, farszów czy zup kremów. Jednak szpinak jest cudownym warzywem na surowo. Z jego liści możemy robić sałatki, używać do kanapek czy blendować na koktajl. Duże, mięsiste liście możemy mieszać z jajkiem i zapiekać na jajeczne babeczki, tarty lub wymieszać z warzywami, sosem pomidorowym i podać jako zapiekankę.

 

  • korzystaj: z wielu witamin, które są zawarte w jego liściach, ale niekoniecznie żelaza. Błędne przekonanie, że szpinak jest źródłem tego składnika mineralnego, pochodzi jeszcze z XIX wieku. Powstało w wyniku niepoprawnie zapisanych badań. Minione lata i kolejne,  nowe badania obaliły ten mit, jednak w przekonaniu społeczeństwa szpinak nadal jest najlepszym pokarmem dla anemików. Mimo tego jest źródłem wielu innych składników – witamin C, B1, B2, B3 czy karotenu, potasu i manganu. Szpinak zawiera kwas szczawiowy.

Spinacia oleracea L.

młody szpinak z mojej grządki

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s