wysiew nasion jesienią

Processed with VSCO with hb2 preset

wysiew nasion jesienią czyli siew ozimy


Siew ozimy wykonuje się od października do końca listopada. Jeżeli zima nie jest mroźna i ziemia nie jest skuta lodem, możemy siać również w grudniu. Dzięki siewowi ozimemu możemy zbierać plony o 2-3 tygodnie wcześniej. Oczywiście możemy siać w gruncie jak i w balkonowych donicach. Wybierając warzywa do siewu ozimego kierujmy się odmianami wytrzymałymi na mróz (opisywanymi na opakowaniach jako odmiana „wczesna”). Musimy pamiętać, że jesienią nasiona trzeba wysiewać nieco gęściej, niż robi się to na wiosnę.

 

Czytaj dalej „wysiew nasion jesienią”

sadzenie wiosennych cebulek jesienią

sadzenie wiosennych cebulek jesienią


Od końca lutego i do początku kwietnia, zakwita niewiele roślin. Jednak wszelkie zapylacze budzą się w tym czasie z zimowego snu, są po nim głodne i szukają pożywienia. Jeżeli nauczmy je, że nasz ogród jest dla nich stołówką już od pierwszych dni wiosny, na pewno chętniej w nim zamieszkają. A im więcej zapylaczy, tym więcej plonów. Dodatkowo przecież nie ma piękniejszego widoku po długiej zimie, niż wyrastający z ciemnego rogu przebiśnieg, który wydaje się zagadywać — hej kochani, już jestem!

By wiosną nasze oczy cieszyły pola krokusów czy kępy przylaszczek, najlepiej posadzić lub wysiać je jesienią. Niestraszne im zimno i zakwitają z pierwszymi cieplejszymi dniami wiosny. A dokładniej mówiąc, potrzebują tego zimna, szczególnie cebulki, by w ogóle zakwitnąć. Większość z wiosennych kwiatów jest łatwa w uprawie i może rosnąć prawie wszędzie — na rabacie kwiatowej, na jeszcze szarym trawniku, na ogrodowej polance, pod krzewami i drzewami gdzie latem nie sięga słońce czy w doniczkach na balkonie.

Najlepszy termin na ich sadzenie to druga połowa września oraz październik, jednak jeżeli ziemia nie jest zamarznięta, a my zapomnieliśmy to zrobić, cebulki możemy sadzić jeszcze do początku grudnia. Jednak im szybciej to zrobimy, tym lepiej dla roślin, które zdążą się ukorzenić i nawet podkiełkować pod ziemią, by ruszyć z kopyta na wiosnę. Bywa i tak, że ciepła jesień i zbyt płytkie posadzenie cebul powoduje ich szybsze wybijanie. Nie ma co się bać. Jeżeli tak się dzieje, dobrze jest okryć kiełki grubą warstwą ziemi czy ściółki. Ściółka, która utrzymuje wilgoć, zawsze się przyda, ponieważ rośliny cebulowe nie lubią przesychania. Warto pamiętać, że większość z tych kwiatów jest bardzo drobna — dopiero posadzone w grupie (minimum 3-5) dadzą zauważalny efekt. Pamiętaj, że rośliny te bardzo dobrze rozmnażają się poprzez produkowanie nowych cebulek, więc z roku na rok będzie ich tylko więcej. By przedłużać kwitnienie, wybieraj różne odmiany tej samej rośliny, które zakwitają w innym czasie.

Ogólna zasada co do głębokości sadzenia cebul jest taka, że sadzimy je na trzykrotną głębokość wielkości cebuli. Ogólnie rośliny o dużych cebulach sadzi się głęboko, na 10-15 centymetrów w głąb ziemi, mniejsze rośliny na około 5-10 centymetrów. Jednak upewnij się co do indywidualnych wymagań roślin, zazwyczaj są one umieszczone na ich opakowaniu. I pamiętaj! Wkładaj cebulkę szpiczastą częścią – z której wyjdzie pęd – do góry, a półokrągłą, od korzenia, w dół.

Po posadzeniu czeka nas kilka miesięcy oczekiwania. Można jednak przyspieszyć zakwitanie, by ciszyć się kwiatami wcześniej. Posadzone do donic cebulki, przenosimy z dworu do domu lub w cieplejsze, jasne miejsce (np. szklarni, osłonięty taras) w styczniu/lutym i tym samym wywołujemy szybsze kwitnienie. Jest to tak zwane pędzenie cebulek.

Gdy rośliny zakwitną, nie potrzebują specjalnej pielęgnacji, warto je nadal ściółkować i podlewać w suche dni. Po przekwitnięciu nie usuwamy zielonych liści, tylko czekamy, aż same zwiędną. Jeżeli sadzimy rośliny na trawniku, warto wybrać te kwitnące w lutym-marcu, tak by w kwietniu-maju przy pierwszym koszeniu trawnika, ich liście były już zżółkłe — wtedy możemy je kosić. Jeżeli pozwolimy wyschnąć roślinom, bez usuwania zielonych części, ich cebulki zmagazynują dużo siły, by zakwitnąć na następny rok, a do tego wiele z tych roślin rozsieje się samych. Rośliny, które warto wykopywać na lato i znów wsadzać do ziemi jesienią to tulipany, ponieważ pozostawione w ziemi mogą dziczeć, tracić na atrakcyjności czy po prostu zanikać.

Jesienią warto również posadzić w ogrodzie oczar, to drzewo, które zakwita już w styczniu. Nie zapomnij o wcześnie kwitnących magnoliach. Chociaż lilie, piwonie, irysy i czosnki ozdobne kwitną na początku lata, to jesień to właśnie czas by je posadzić. Nie zapomnij również o zwykłym czosnku, który potrzebuje okresu chłodu w gruncie, żeby zawiązał duże główki. Jesienią posadź również chrzan, krzewy i drzewa owocowe.

rośliny cebulowe (czas kwitnienia)

  • przebiśniegi (luty-marzec)
  • śnieżyce wiosenne (luty-marzec)
  • cebulice (marzec-kwiecień)
  • krokusy (marzec-kwiecień)
  • śnieżniki (marzec-kwiecień)
  • szafirki (kwiecień)
  • hiacynty (kwiecień)
  • żonkile (kwiecień-maj)
  • narcyze (kwiecień-maj)
  • śniadki (kwiecień-maj)
  • psizęby (kwiecień-maj)
  • puszkinie (kwiecień-maj)
  • szachownice (maj)
  • tulipany (maj-czerwiec)
  • zawilce/anemony (maj-czerwiec)
  • lilie (czerwiec-sierpień)
  • piwonie (czerwiec)
  • irysy (czerwiec)
  • czosnki ozdobne (czerwiec)
  • zimowity (wrzesień-październik)

rośliny uprawiane z nasion, kłączy lub sadzonek (czas kwitnienia)

  • ciemierniki (styczeń-kwiecień)
  • pierwiosnki (marzec)
  • miodunki (marzec)
  • ziarnopłony (marzec)
  • przylaszczki (marzec-kwiecień)
  • sasanki (marzec-maj)
  • posłonki (kwiecień)
  • ranniki (kwiecień)
  • fiołki (kwiecień)
  • naparstnice (maj)
  • orliki (maj)
  • niezapominajki (maj)
  • bratki (maj)

kukurydza

Processed with VSCO with f2 preset

kukurydza


  • zbieraj: kolby kukurydzy, zaczynając od tych najbardziej dojrzałych. Kukurydza ma duże wymagania cieplne i potrzebuje sporo miejsca. Wymaga obfitego podlewania w czasie formowania przez roślinę kolb. Siejemy w kwietniu pod osłonami i przesadzamy do gruntu w maju. Dla ustabilizowania i wytworzenia większych korzeni, warto podsypywać podstawę rośliny ziemią. Kukurydzę zbieramy gdy chwost/znamię zacznie brązowieć, kolby będą bladożółte, a z nasion, po nacięciu, wypłynie mlecznobiały płyn. Istnieje mnóstwo odmian kukurydzy o najróżniejszych kolorach ziaren, nie tylko żółtych.

Czytaj dalej „kukurydza”

rzodkiewka i rzodkiew

img_2653

rzodkiewka i rzodkiew

tutaj odmiana arbuzowa rzodkwi


  • zbieraj: liście i korzenie rzodkiewek oraz rzodkwi. Oba warzywa uprawia się w ten sam sposób, jednak są między nimi niewielkie różnice. Rzodkiewka to warzywo o małym korzeniu i szybkim wzroście, przeważnie siane i zbierane na wiosnę. Rzodkiew za to tworzy bardzo gruby i długi korzeń i zbiera się ją pod koniec lata. Rośliny te przy niedoborze wody zaczynają pękać. Rzodkiewka jest rośliną dnia krótkiego, dlatego posiana latem nie tworzy smacznych korzeni, a wybija w pędy kwiatostanowe.

Czytaj dalej „rzodkiewka i rzodkiew”

szpinak

szpinak


 

  • zbieraj: całe rośliny, wyciągając je z korzeniami. Odcinanie pojedynczych liści szpinaku sprawia, że roślina ta słabnie i w efekcie zaczyna produkować kwiaty. Szpinak możemy siać (najlepiej rzutowo) od marca do drugiej połowy maja i od drugiej połowy sierpnia do końca września. Jest rośliną dnia krótkiego, dlatego uprawiany latem nie produkuje liści, a kwiaty.  Czytaj dalej „szpinak”

jarmuż

jarmuż toskański

jarmuż


  • zbieraj: liście jarmużu od lipca do wiosny następnego roku. Wysiewamy go na rozsadniku w kwietniu lub siejemy prosto do gruntu od maja do początku lipca. Rośnie na stanowiskach słonecznych i półcienistych, choć lubi bogatą i wilgotną glebę, udaje się raczej wszędzie. Z powodzeniem możemy go uprawiać również w donicy. Najlepiej posadzić go pojedynczo razem z ziołami, nad którymi będzie górować.  Czytaj dalej „jarmuż”

dynia

 

dynia


  • zbieraj: dynię od końca sierpnia do pierwszych przymrozków. Dojrzały owoc (botanicznie, zwyczajowo warzywo), po uderzeniu wydaje głuchy dźwięk. Zebrana przed przymrozkami dynia dobrze się przechowuje nawet przez kilka miesięcy, jednak przemrożona szybko się psuje. Jej wymagania to dużo miejsca, nawozu, wody i słońca. Możemy uzyskać kilka małych i średnich dyń z jednego pędu lub jedną gigantyczną, poprzez usuwanie pobocznych zawiązków owoców.

Czytaj dalej „dynia”

aronia

aronia


  • zbieraj: czarne, wybarwione owoce aronii od końca sierpnia do końca września. Roślina ta pochodzi z Ameryki Północnej, ale w Polsce przyjęła się bardzo dobrze, a nasz kraj jest jednym z głównych eksporterów tych owoców w Europie. Ten krzew jest bardzo łatwy w uprawie, odporny na suszę, a jesienią jego liście zmieniają barwę na czerwony, stając się ozdobą ogrodu.

pasternak

pasternak



  • zbieraj: od września przez całą zimę. Pasternak jest rośliną, która może zimować w gruncie i być wykopywana w miarę zapotrzebowania. Mróz działa na jego smak i sprawia, że staje się on dużo słodszy. Siejemy w kwietniu wprost do ziemi. Najlepszy sposób uprawy to wysiewanie po 3 ziarna w jedno miejsce co 15 cm. Gdy rośliny wzejdą, przerywamy najsłabsze siewki i zostawiamy tylko te najsilniejsze. Pasternak jest odporny na susze, lubi lekkie ziemie, długo kiełkuje oraz późno dojrzewa. Jest to roślina dwuletnia, pozostawiona w ziemi wytwarza na wiosnę baldachowate, żółte kwiaty.